Kevser suresinde, Yüce Allah, Peygamberine pek çok nimetler ihsan etmiş, bu sebebten ondan Rabbi için halis bir şekilde ibadet ve şükretmesi istenmişti. İşte bu surede Rabbına samimi bir şekilde bağlılığın tahakkuk ettiğini görmekteyiz. Bu sure şirk ve sapıklıktan alıkoyduğu için " tevhid " " berae " diye de isimlendirilmiştir. Mekke müşriklerinin ileri gelenlerinden el-Velid b. el- Mugire, el-As b. Vail, el-Esed b. Abdulmuttalib, Ümeyye b. Halef gibi kimseler, Hz. Peygambere s.a.v. , birbirlerinin dinine tabi olmak için, gel bir sene sen bizim dinimize, bir sene de biz senin dinine tabi olalım, şeklinde bir teklifte bulunmuşlardı. İşte bu sure müşriklerin arzularını kursaklarında bırakmış, müslümanlarla müşrikler arasındaki bu nizayı kat'i bir şekilde halletmişti. İman ehlinin müşriklerle ne hali hazırda ve ne de gelecekte din hususunda bir anlaşmaya girişmeyeceklerini belirterek, onları acıklı bir durum içinde bırakmıştır. Böylece hak din ile batıl olan birbirinden tamamen ayrılmıştır.